Een man die thuis is in Tessenderlo. Letterlijk en figuurlijk dan. Niet weg te denken uit het Looise doel van Jong Thes. Hij pakt ballen, maar pakte ook elk onderwerp zorgvuldig aan. Er vloeide een interessant interview uit een gezellige toogbabbel waar elke emotie aan bod kwam.
Je werd vorige week 28, hoelang ga je nog door?
“Het is mijn vierde seizoen en heb intussen ook al bijgetekend voor volgend seizoen. Bij Jong Thes is een mix van jong en oud aanwezig wat het leuk maakt. Zolang het zo blijft, zie ik mij hier nog wel een tijdje zitten. Er zijn elk jaar aanbiedingen, maar het is nooit mijn bedoeling geweest om weg te gaan. Ik ken iedereen, het is op wandelafstand én voel me gewaardeerd.”
“Als ik toch weg zou gaan, moet het zijn voor een ploeg waar echt alles klopt. Anders zie ik mezelf bij Thes Sport mijn carrière beëindigen. Ik ben hier beginnen voetballen en nadien heb ik een vijftal jaar voor ASV Geel gespeeld. Na enkele omzwervingen daarna toch terug bij Thes Sport beland. Als ik er op terugkijk, had ik veel sneller moeten terugkomen.”
“Moest ik ooit de keuze krijgen om opnieuw doelman te worden, zou ik wel twee keer nadenken. Je staat er als doelman vaak alleen voor en krijgt veel commentaar te horen. Na een heel goede wedstrijd krijg je één bal binnen en dan ben je toch weer de pineut. Eigenlijk is dat gekomen door mijn grootvader die ook doelman is geweest. Op mijn veertiende heb ik de keuze gemaakt om doelman te worden. Iedereen verklaarde mij gek.”
In de jeugd was je nochtans een doelpuntenmachine.
“Ik heb altijd in de spits gestaan. Patrick Thoelen (trainer beloften) was hier toen nog jeugdcoördinator en in eerste instantie mocht ik zelfs van hem geen doelman worden. Na gesprekken tussen Patrick, mijn vader en mezelf is het er dan toch van gekomen. Ik maakte elk seizoen zo’n 40 doelpunten en kon naar andere clubs. Het laatste seizoen ben ik afwisselend spits en doelman geweest om nadien over te schakelen als volwaardige doelman. Dat deed ik bij ASV Geel tot en met bij de eerste ploeg.”
“Manuel Neuer, Edwin van der Sar en Dida zijn mijn voorbeelden geweest. Strafschoppen zijn niet mijn specialiteit. In de vier seizoenen hier heb ik maar één strafschop gepakt en dat was nog bij een wedstrijd in de voorbereiding. In totaal zijn er wel 30 gepasseerd denk ik. Onze tweede doelman Yorick (De Keijser) heeft er enkele weken geleden wel nog eentje gepakt. Dat werd er nadien vrij dik ingesmeerd.” (lacht)
Ben jij de oudere broer van Milo Roekaerts?
“Nee, maar ik zie wel de gelijkenissen. (lacht) We praten af en toe en zeker als ik meetrain met de eerste ploeg. Jammer genoeg ben ik niet de broer, want zijn capaciteiten zou ik ook wel willen. Ik heb hem zijn debuut zien maken in het begin en zie hem nu ook spelen. De metamorfose die hij heeft doorgemaakt, is ongezien. Zijn werkkracht is uitzonderlijk en er staat een goede kop op.”
“Ik weet niet waar zijn toekomst ligt, maar heb hem wel gezegd dat hij zeker moet spelen. Hij is te goed om ergens op de bank te gaan zitten. Van alle doelmannen waarmee ik heb getraind, vind ik hem één van de betere. Ik zie hem nog een heel grote carrière maken. Hij is nog altijd maar 20 jaar. Dat mag je niet vergeten.”
Ook lopen heel wat familieleden van u in Thes rond.
“De bekendste is misschien wel nonkel Kristof. (Camps, clubdokter) Hij is hier al heel lang en ik noem hem nonkel Tot. Mijn vriendin Michelle (Engelen) werkt bij B-PRACT en is drie seizoenen kinesist geweest bij Jong Thes.”
“Mijn vader heeft hier nooit gespeeld, maar wel altijd op hetzelfde niveau. Hij komt altijd kijken wanneer hij kan en ik bel hem na elke wedstrijd. Tenslotte heb je nog mijn broer Stef (Juressen) en nonkel Werner. (Camps) Met Stef heb ik hier één seizoen samengespeeld en nonkel Werner is al heel lang sponsor én heeft zijn eigen nummerplaat als reclamebord aan het veld.”
Heb je een bijnaam?
“Vroeger niet, maar de laatste jaren wel. Ik heb eens aanbiedingen gekregen van Turkse FC & KFC Anadol en toen zeiden ze dat ik enkel geliefd was bij de Turkse ploegen. Ik moest mijn naam veranderen in: ‘Sepçuk’. Dat hebben ze dan afgekort naar: ‘Çuk’. Ward Binnemans is daar destijds mee begonnen en intussen heeft heel de ploeg het overgenomen.”
Heeft je rugnummer een speciale betekenis?
“Mijn rugnummer is 88. Toen ik hier aankwam, had Pieterjan Mondelaers nummer 1 en moest ik een andere nummer kiezen. Ik koos voor 88 omdat daar wel iets achter zit. Mijn grootvader was doelman en is gestorven op 88-jarige leeftijd. Elke keer als ik dat truitje aantrek, denk ik aan hem.”
Welke sporten vind je naast voetbal nog leuk?
“Ik sport in het algemeen wel heel graag. Twee keer per jaar ga ik skiën en padel doe ik ook vaak. Fitnessen en fietsen zijn dingen die ook regelmatig gedaan worden, maar ik ben enorm competitief. Zelfs bij gezelschapspelletjes wil ik altijd winnen. Dat kan soms wel leiden tot ruzie thuis.” (lacht)
Wat deed je vorig jaar in India?
“Mijn oudste nicht Virginie (Camps) is daar getrouwd met een Indiër. (Vansh) Ze wonen allebei in België, maar het is er een traditie om de trouw in India te doen. We waren er met zo’n 14 personen van de familie en het leuke is dat alle neven en nichten ongeveer dezelfde leeftijd hebben. India was een heel leuk avontuur. Wat ik daar allemaal gezien heb, was abnormaal.”
“Nonkel Tot (Kristof Camps) heeft heel de reis uitgestippeld, want we weten dat hij zoiets graag doet. Een week voor de trouw zijn we met de familie gaan rondtrekken in India en na de trouw ben ik samen met mijn vriendin gaan rondtrekken in Sri Lanka. De trouw zelf was vier dagen feest in een grote burcht die ze hadden afgehuurd.”
“Of ik zelf trouwplannen heb? Die zijn er zeker. Ik ben ondertussen zes jaar samen met Michelle en weet nu al perfect hoe ik mijn aanzoek ga doen. Niemand weet wat ik van plan ben, maar het is wel iets persoonlijk tussen ons. Het zal dus niet onder de Eiffeltoren zijn. Dat zou ze zelf ook niet eens willen.” (lacht)
Geloof jij in promotie van Thes?
“In het begin van het seizoen zou ik: ‘nee’ zeggen. De ploeg is zeer jong en er zijn wel wat nieuwe spelers bijgekomen. Als je ze nu ziet spelen, ben ik eerder geneigd om: ‘ja’ te zeggen. Het verschil met Sporting Hasselt is zes punten dus wie weet kan het. Zij moeten ook nog naar hier komen en op dezelfde dag spelen wij om 15.00 uur tegen KFC Hamont 99. Het zou dus heel leuk zijn dat de supporters ‘s middags al naar Tessenderlo afzakken om beide wedstrijden te komen bekijken.”
Geloof jij in promotie van Jong Thes?
“Het gaat moeilijk zijn, omdat er niet veel ploegen promoveren via de eindronde. Als de kans zich voordoet, moet je er altijd voor gaan. Ik denk wel dat we eindronde gaan spelen en dan moet je een beetje geluk hebben. Ik heb nog nooit een promotie meegemaakt. Het maakt mij ook niet zoveel uit of je promoveert als kampioen of via de eindronde. Het belangrijkste is dat je promoveert en daar gaan we in ieder geval alles aan doen!”
Tenslotte ga ik je vijf dilemma’s voorschotelen. Je trekt telkens één kaartje waar een dilemma opstaat en je kiest het meest passende voor jou.
Doelpunt – Assist
“Dan zou ik toch voor een: ‘Doelpunt’ gaan. Tegen Boorsem Sport was het bijna van dat. In de laatste minuten ging ik mee naar voor en kopte ik een bal net niet binnen.”
Haaland – Mbappe
“Hier kies ik voor: ‘Mbappe’, omdat hij bij Real Madrid speelt en ik wel een voorliefde heb voor Real Madrid. Hij heeft ook een betere speelstijl dan Haaland vind ik.”
Kamperen – Hotel
“Altijd: ‘Kamperen’. Vorig jaar ben ik met mijn vriendin gaan rondreizen in de Dolomieten. We hebben er gekampeerd in onze camionette die we hebben omgetoverd in een huisje met een bed en keuken.”
Vader worden op 20-jarige leeftijd – Vader worden op 40-jarige leeftijd
“Dan zou ik wel willen: ‘Vader worden op 40-jarige leeftijd’, omdat je er als 20-jarige nog niet klaar voor bent. Als je 40 bent is er ook wat meer stabiliteit in je leven en ik heb zeker nog een kinderwens.”
Ga 100 jaar terug in het verleden – Ga 100 jaar verder in de toekomst
(Denkt even na) “Misschien: ‘Ga 100 jaar terug naar het verleden’ dan. Het leven is te digitaal geworden en heb zelf ook wel een gsm-verslaving. Terug naar de basis zou ik wel eens willen meemaken.”
