Sinds eind oktober 2022 beheert Lander Pernet hier de social media. Na vier jaar en vijf seizoenen later is dit dus de ideale gelegenheid om ook hem eens aan het woord te laten. Lander heeft hier nog net zijn bed niet staan al zou hij daar geen probleem mee hebben. Hij gaat door het leven onder het motto: ‘een dag zonder voetbal is een verloren dag’ en dat mag je gerust letterlijk nemen.
De eerste vraag is meteen de belangrijkste: hoe ben jij bij Thes Sport terechtgekomen?
“Ik kwam een advertentie tegen dat ze hier iemand zochten om er de social media te verzorgen. Vervolgens ben ik op gesprek geweest met voorzitter Wendy De Wit en Niel Nijns die de website beheert. Dat was eigenlijk vrij snel beklonken en heb toen ook de spelers voor een eerste keer ontmoet. Na vier jaar doe ik het nog altijd even graag en ook het feit dat dit mijn vijfde seizoen is, zegt wel genoeg denk ik.”
“Ik kende Thes Sport wel al eerder. Ik woon dichtbij en kwam geregeld kijken. Zo herinner ik mij oefenwedstrijden tegen KRC Genk en Olympiacos FC. Ook bij competitiewedstrijden tegen RFC Luik en het vroegere KMSK Deinze was ik van de partij. Mijn neef Hidde (Vertessen) heeft hier vroeger nog enkele seizoenen gevoetbald en kwam toen vaak kijken. Hij speelde samen in de ploeg met: Lucca Bens, (beloften & Jong Thes) Rik Karremans, (Jong Thes & Thes Sport) en Christiaan Vaes die nu basisspeler bij de eerste ploeg is.”
Heeft Thes Sport een groot bereik op social media?
“Persoonlijk vind ik van wel. Ik ben begonnen op Instagram met 850 volgers en dat zijn er nu meer dan 4000. Ook op Facebook is de pagina gegroeid van 1500 volgers naar 4700. Dan kan ik wel zeggen dat er goed werk geleverd is. Al blijven de sportieve prestaties het belangrijkste en dan krijg je automatisch meer fans en volgers. Ook bij sommige nieuwe spelers zie je het aantal volgers stijgen. Zo waren de transfers van Keo Boets destijds en Lars Michiels een schot in de roos. Zij hebben tientallen en zelfs honderden extra volgers opgeleverd. Na de bekerwedstrijd drie jaar geleden tegen Sporting Charleroi kregen we er ook opvallend veel Waalse volgers bij.”
“Per maand hebben we op Instagram een bereik van meer dan 500 000 gebruikers. De populairste berichten hebben meer dan 1000 likes en worden meer dan 100 000 keer bekeken. Op Facebook zijn dat 400 000 gebruikers per maand. Daar hebben de populairste berichten meer dan 100 likes en worden ze meer dan 20 000 keer bekeken. Via Instagram hebben we meer interactie omdat daar een jonger publiek aanwezig is. Ik denk dat 70% van alle volgers jonger is dan 35 jaar.”
Wat maakt jouw taak hier zo leuk?
“Ik maak alles vanop de eerste rij heel bewust mee. Ik ben aanwezig tijdens tactische besprekingen, ga mee in de kleedkamer, zit in de WhatsApp-groep, reis mee met de spelersbus, ben er op elke training, ga mee op stage en weet alles wat er rond de ploeg gebeurd. Bij één speler zat ik zelfs mee rond te tafel om zijn contract hier te bespreken. Ik ben en voel mij deel van de ploeg en dat is eigenlijk het beste gevoel dat je kan hebben. Net zoals elke speler wil ik ook elke wedstrijd winnen.”
“Als Thes verliest, kan ik meerdere dagen echt slechtgezind zijn. Als ze winnen, ben ik dan weer de gelukkigste mens op aarde. Ik had nooit gedacht dat Thes zo speciaal voor mij zou zijn. Ik ben gemiddeld vier of vijf dagen per week aanwezig op de club en dat allemaal op vrijwillige basis. Ik vind het gewoon heel erg leuk, want mijn grootste passie is voetbal. Ik sta ermee op en ga ermee slapen.”
Welke taken behalve social media voer je nog uit?
“Heb je even tijd? (lacht) Dat zijn er namelijk te veel om op te noemen. Laten we het houden op overal waar ik kan bijspringen dat ik dat zal doen. In mijn beginperiode hier ben ik eens met Robke (Rob Nuyts, materiaalman) In allerijl van KSK Heist terug naar Thes gereden omdat de scheidsrechter opeens onze truitjes had afgekeurd en de wedstrijd zou een uur later beginnen. Ik heb toen een snelheidsboete gekregen, maar gelukkig heeft de club die terugbetaald.” (lacht)
“Enkele seizoenen geleden hield ik de aan- en afwezigheden bij op training. Op training help ik ook waar nodig. Dat gaat dan van potjes klaarzetten, kleine goaltjes halen, scores bijhouden, ballen verzamelen en soms meedoen bij oefeningen. Meestal is dat dan bij Stijn (Janssens, keepertrainer) wanneer de keepers hun uittrappen aan het oefenen zijn. Ze vragen aan mij om tijdens de zomerperiode de sproeiers op te zetten bij wedstrijden en trainingen. Ooit vroeg Mehdi Naqqadi (ex-speler) om met zijn auto naar een wedstrijd te rijden zodat hij achteraf rechtstreeks naar huis kon. Nadien heb ik dat ook voor Andries Claes, Kenneth Kerckhofs, Mitchel Keulen en Toon De Wit (ex-speler) gedaan.”
Neem ons is mee terug naar jouw allereerste wedstrijd
“Die was in en tegen Winkel Sport. Ik kreeg een berichtje van Stalle (David Stalmans, teammanager) met het uur waarop de bus zou vertrekken. Dat was een zondagvoormiddag rond 10:00 uur. Onderweg stopten we ergens om pasta te eten en een wandeling te maken. Daarna reden we verder naar Sint-Eloois-Winkel voor de wedstrijd. Ik was toen heel verlegen en wist niet goed hoe ik me moest gedragen. Gelukkig is dat nadien snel veranderd.” (lacht)
“Bij Thes speelden toen onder andere: Adriano Bertaccini, Arno Valkenaers, Wout Coomans, Frederik Spruyt & de broers Vermijl mee en Patrick Witters was de trainer. Tijdens de rust stonden we 2-0 achter, maar er werd alsnog met 2-3 gewonnen. Laurens Vermijl scoorde twee keer en ook Bertaccini maakte een doelpunt die dat seizoen topschutter werd. Tijdens de busrit naar huis moest ik een liedje zingen van Tim Jeunen omdat het mijn eerste wedstrijd was. Opeens kreeg ik een microfoon in mijn handen geduwd en was vertrokken. (lacht) Ik zong: ‘Laat de zon in je hart’ van Willy Sommers.”
Heb jij een favoriete speler?
“Eigenlijk niet nee. Dat is hetzelfde als aan ouders vragen welk kind ze het liefste zien. Ik hou van alle spelers en probeer ook iedereen op dezelfde manier te behandelen. Het is mijn vijfde seizoen en heb er al heel veel zien passeren. Iedereen is uniek en speciaal op zijn manier. De jongere spelers zijn wat stiller dan de ervaren, maar ook met hen is de band goed. Iedereen weet ook perfect wat ze aan mij hebben, want ik zal altijd eerlijk zijn en merk dat dat geapprecieerd wordt.”
“Het is wel altijd moeilijk als er spelers vertrekken. Zeker als je ze al lang kent. Voor hen maak ik dan speciaal een afscheidsfilmpje, want dat verdienen ze. Dat is een compilatie van belangrijke personen in de speler zijn leven die een videoboodschap inspreken. Voor Tim Jeunen heb ik Pat B (DJ) kunnen strikken, voor Toon De Wit was dat Thomas Pieters, (bekende golfer) en bij Marnick Vermijl een ex-trainer van zijn periode in Engeland. Ik heb zelfs al ideetjes voor sommige spelers moesten ze ooit vertrekken. Hopelijk kan ik dat wel nog zo lang mogelijk uitstellen.”
Met welke speler heb je de beste band?
“Ook hier ga ik je moeten teleurstellen. (lacht) Met iedereen kom ik supergoed overweg en het zijn echt vrienden geworden. De spelers die hier al het langst zijn, ken je wel het beste natuurlijk. Als er één iemand bovenuit springt, is dat toch Mitchel Keulen. Hij speelt hier al een tijdje en we kunnen heel goed opschieten met mekaar. Hij heeft ook die Nederlandse mentaliteit van heel rechtuit te zijn en dat kan ik wel appreciëren. We weten ook veel van mekaar zowel voetbal als privé. Zijn vriendin Shana houdt mij altijd op de hoogte tijdens wedstrijden als ik er eens niet ben en ook met haar klikt het goed. Haar ongezouten mening over wat er tijdens de wedstrijd gebeurd, krijg ik er dan gratis bij.”
Heb je nog contact met ex-spelers?
“Toch wel en vind dat ook logisch. Je hebt die mensen heel lang heel vaak gezien en dan bouw je een band op. Jimmy De Jonghe, Marnick Vermijl, Andreas Mele, Tim Jeunen, Mehdi Naqqadi, Gilles Truyers, Tibo Herbots, Milo Roekaerts, Wannes Van Elsen, Endrit Voca en sinds kort Dean Michiels zijn diegene wie ik nog het vaakst hoor. Afgelopen weekend ben ik naar Beringen FC gaan kijken. Daar spelen: Julian Kustermans, Shawn Somers, Ferre Aerts, Tristan Volders en Kay Heuvelmans die allemaal hier een verleden hebben.”
“Senda Mukandila hoor ik nog bijna dagelijks. Dat heeft eigenlijk vanaf minuut 1 heel goed geklikt en vind het jammer dat hij hier niet meer speelt. Op stage hebben we destijds op dezelfde kamer geslapen en keken we afleveringen van FC De Kampioenen. Nu komt hij uit voor RAEC Mons en zit hij in de laatste 3 wedstrijden aan 2 doelpunten en 2 assists. Ik blijf hem altijd volgen en ga zeker nog een paar wedstrijden meepikken. Hij heeft de ambitie om ooit profvoetballer te worden en dat gun ik hem van harte!”
Voetbal je zelf ook?
“Al van mijn vier jaar. Ik ben begonnen bij Eendracht Gerhees in Ham en daarna bij KFC Ham United, KVK Beringen en Excelsior Vorst. Als kind ben ik zelfs mogen gaan testen bij KRC Genk, maar jammer genoeg is het bij testen gebleven. Nu speel ik nog bij Toekomst Geneberg. Dat is een caféploeg in Ham. Op een bepaald moment speelde ik bij vijf ploegen, maar dat was niet vol te houden. Ondertussen ben ik geopereerd aan mijn lies & buikspieren en aan mijn kruisband waardoor ik de keuze heb gemaakt om het wat rustiger aan te doen. Bij Toekomst Geneberg zit ik nu aan mijn tiende seizoen.”
Heeft die speciale viering een betekenis?
“Dat is eigenlijk heel spontaan begonnen en sindsdien is die zijn eigen leven gaan leiden. Na de thuiswedstrijd tegen Sporting Hasselt die we met 2-1 wonnen door doelpunten van Mukandila en Vanhaeren heb ik die voor de eerste keer gedaan. Een week later zag ik sporadisch heel veel topvoetballers diezelfde viering doen en de trein was vertrokken. Nu heb ik de gewoonte om na elke gewonnen wedstrijd van Thes zo een foto te maken met een speler. Vorig seizoen tegen Hoogstraten VV is er zo een foto gemaakt met een deel van de supporters op hun vraag. Op heel veel plaatsen wordt ik zelfs aangesproken door die viering.”
“Die van de drie punten in de zak is stilaan een echte hype aan het worden. Stijn Janssens is daar vorig seizoen mee begonnen na de uitoverwinning tegen Dessel Sport. Dit jaar op het veld van SK Roeselare, toch de absolute titelkandidaat heb ik die viering nieuw leven ingeblazen. Daarna in Belisia Bilzen deed Stijn die opnieuw en ook Seppe Juressen van Jong Thes deed ze na de 0-5 uitoverwinning tegen de leider in hun reeks.”
Hou je van FC De Kampioenen?
“Ik denk dat elke zichzelf respecterende Vlaming van FC De Kampioenen houdt. Ik kijk elke dag afleveringen en ken ze uit het hoofd. Gelukkig bij Thes zijn er nog wel wat spelers geweest die er graag naar kijken. Sam Vanaken is zo iemand en af en toe worden er onderling zinnetjes gezegd uit afleveringen en dat is altijd wel lachen.”
“De filmpjes die je af en toe ziet passeren over FC De Kampioenen zijn altijd immens populair. Iedereen kent ze uiteraard en Wendy noemt zichzelf Boma, dus de puzzelstukjes vallen in elkaar. Dan komt het wel goed van pas dat ik ze allemaal vanbuiten ken. Er staan zo nog wel wat filmpjes klaar, maar dan moet eerst het nodige op het veld gebeuren. Het filmpje van Marc die op knuffeldieren schiet verwijzend naar Fall is intussen meer dan 250 000 keer bekeken.”
Voor welke club in de Jupiler Pro League supporter je?
“Iedereen die mij kent, weet dat dat Club Brugge is. Ik mis geen enkele wedstrijd. Zo ben ik al naar Kazachstan, Ijsland en Noorwegen gereisd om matchen te bekijken. Mijn agenda en leven staan in het teken van Club Brugge. Daar zeg ik etentjes, verjaardagfeestjes, doopsels, belangrijke vergaderingen en zelfs trouwfeesten voor af. De weekends dat zowel Club Brugge en Thes hun wedstijden winnen, zijn voor mij echt topweekends. (lacht) In het hoesje van mijn gsm zijn de logo’s van zowel Thes als Club Brugge verwerkt.”
Jij kent Jasper Philipsen?
“Sterker nog, we hebben samen onze jeugd doorgebracht. We zaten in dezelfde (kleuter)klas en speelden bij dezelfde voetbalploeg. We waren met een vaste vriendengroep en kwamen ook bij mekaar thuis. Samen zwemmen, naar de cinema gaan, in de tuin voetballen, verjaardagsfeestjes vieren en ga zo maar door. Wat ik mij van die periode kan herinneren, is dat hij uitblonk in elke sport. Na onze tienerjaren is het contact wat verwaterd, omdat iedereen zijn eigen weg kiest. Ik volg zijn prestaties uiteraard nog op de voet. Toen hij de groene trui won in de Tour de France was ik zijn grootste supporter. Bij elke wedstrijd waar hij aan de start staat, hoop ik dat hij die zal winnen.”
Welke wedstrijd zal jou altijd bijblijven?
“Dat is een heel moeilijke vraag, want er zijn zoveel speciale en leuke wedstrijden geweest. Mijn eerste wedstrijd op het veld van Winkel Sport is er daar één van. Ook de wedstrijd op Hoogstraten VV toen we met 0-2 wonnen. Thes had die wedstrijd 80% balbezit volgens mij. Nick Hulsmans scoorde beide doelpunten en het waren zijn eerste doelpunten voor Thes. Ik zat te kijken op de tribune naast enkele bestuursleden en supporters van Hoogstraten VV, maar dat kon mij op dat moment niks schelen.”
“Ook de eerste wedstrijd tegen Sporting Hasselt zal ik nooit vergeten. Die was in de namiddag, maar ook Club Brugge speelde die dag. Na die wedstrijd heb ik mij op een parking laten afzetten en tegen 160 km per uur naar Hasselt gereden om het laatste stuk nog te zien. Het was nog even bibberen op het einde, maar we hebben de overwinning over de streep kunnen trekken. We verraste daarmee vriend en vijand, want iedereen gunde het Hasselt met hun BV’s. Van alle vijf onderlinge confrontaties hebben ze er geen enkele tegen ons kunnen winnen. De winfie van die wedstrijd is trouwens nog steeds de bureaubladachtergrond op mijn laptop.”
“Tenslotte is ook de uitwedstrijd tegen Cercle Brugge U23 een belangrijke voor mij. Als Club Brugge-supporter blijft dat altijd een speciale wedstrijd natuurlijk. We wonnen met 0-4, maar het waren die dag ook gemeenteraadsverkiezingen. Ik had om 8:00 uur mijn wekker al gezet om te gaan stemmen en daarna met Thes te vertrekken richting Brugge. Ik stond op de lijst bij Vlaams Belang Tessenderlo/Ham en werd die dag verkozen als gemeenteraadslid met 322 stemmen. Na de wedstrijd was de uitslag bekend en zong iedereen op het veld: ‘Lander burgemeester, oh oh oh.’ Zo ver is het gelukkig niet gekomen, maar het was zeker een fijn moment.” (lacht)
Tot slot, is er een wedstrijd waar je nog naar uitkijkt dit seizoen?
“Die is er zeker. Ik ben hier nu vijf seizoenen en in het begin was het nog een reeks met ook Waalse ploegen. Van alle Vlaamse ploegen die er sindsdien inzitten, hebben we enkel nog niet gewonnen op verplaatsing bij KVK Tienen. Dat is toch wel een rode draad in mijn periode hier. Thuis hebben we al verschillende keren gewonnen waaronder vorig weekend, maar op Tienen wilt het precies niet lukken. Op Dessel Sport heeft dat ook lang geduurd, maar daar zijn we vorig jaar gaan winnen. Nu blijft enkel nog KVK Tienen over.”
Tenslotte ga ik je vijf dilemma’s voorschotelen. Je trekt telkens één kaartje waar een dilemma opstaat en je kiest het meest passende voor jou.
Nooit hoeven te eten – Nooit hoeven te slapen
“Toch wel: ‘Nooit hoeven te slapen’ dan. Ik heb mijn slaap nodig en dat slorpt veel te veel tijd op van je dag. Eten doe ik veel te graag, dus dat wil ik niet missen.” (lacht)
Kaas – Hesp
“Ik ben een vleeseter, dus neem ik: ‘hesp’ hier. Jonge kaas zal ik af en toe wel eten of bij een croque-monsieur is dat lekker. Met pure kaas moet je bij mij niet afkomen. Als ik uitgenodigd ben voor een feestje en het eten is een kaasschotel, dan draai ik terug.” (lacht)
Zomer – Winter
“Eigenlijk is mijn favoriete seizoen de herfst. Ik hou meer van de koude dan van de hitte, dus zal hier: ‘Winter’ kiezen.”
Wout van Aert – Mathieu van der Poel
“Hier neem ik: ‘Mathieu van der Poel’. Het zijn allebei ongelooflijke atleten, maar van der Poel krijgt toch mijn voorkeur. Ik probeer ook elk jaar een vijftal veldritten bij te wonen. De sfeer die daar hangt, kan je met niks anders vergelijken.”
Rode kaart – Eigen doelpunt
“Deze zijn allebei wel eens voorgevallen. (lacht) Mijn voorkeur gaat toch uit naar een: ‘Eigen doelpunt’ dan. Dat kan je doorheen de wedstrijd nog proberen goedmaken terwijl je bij een rode kaart heel je ploeg in de steek laat.”
