Dat Kobe Lemmens ooit voor Thes Sport zou spelen, stond eigenlijk al in de sterren geschreven. Hij kwam in de ploeg en ging er nadien niet meer uit. De rustige uitstraling die Lemmens op het veld heeft, kwam ook in het interview naar boven. We stelde een heleboel vragen aan de man wiens rugnummer hetzelfde getal is als de afstand van het Sportpark tot naar zijn thuis.
Hoe voelt het om eindelijk voor Thes Sport te spelen?
“Dat voelt goed natuurlijk. Ik speelde hier al eens kort in de jeugd en dan nu via wat omwegen bij de eerste ploeg. Er zijn vroeger al wel wat gesprekken geweest, maar telkens was de timing niet perfect. Ik ben blij om vorig jaar hier getekend te hebben en mag wel terugblikken op een goed seizoen. Als ploeg, maar ook ik als speler ben gegroeid en heb stappen gezet.”
“De accommodatie is hier super en met B-PRACT zijn alle faciliteiten aanwezig om als speler uitstekend begeleid te worden. Het kunstgrasveld is goed, maar ik prefereer wel gewoon gras. Als vind ik het zeker prima als een kunstgrasveld er zoals hier heel goed bijligt.”
Eindelijk omdat het al eens heel dichtbij is geweest..
“De eerste keer toen speelde in nog bij de U21 van KVC Westerlo, maar toen vond ik het nog te vroeg. Ik was maar 19 jaar en wilde nog stappen zetten in het jeugdcircuit. Je bent één van de ervaren spelers in de ploeg en dan kan je een leidersrol opnemen. Als je op die leeftijd naar een volwassenploeg gaat, is dat minder het geval.”
“De tweede keer was bij KSK Heist. Ik had er net mijn eerste seizoen opzitten en verlengde mijn contract. Het is niet van mijn gewoonte om ergens mijn woord te geven om te blijven en nadien plots te gaan vertrekken. Het was dus derde keer goede keer. Ik kreeg de kans om op hetzelfde niveau te blijven voetballen en ook de andere puzzelstukjes vielen goed in elkaar. KSK Heist degradeerde dat seizoen, maar we hadden wel een goede groep.”
Je kreeg al 8 gele kaarten. In je periode bij KSK Heist waren dat er maar 7 in dubbel zoveel wedstrijden, ben je agressiever geworden?
“Bij KSK Heist speelden we met vier verdedigers en was ik de klassieke linksback. Hier heb ik een meer centralere rol waardoor je meer in het spel betrokken bent en dus ook de kans op gele kaarten groter is. Ik durf zeker hier en daar wel eens een fout maken en ook daar ben ik in gegroeid. Ook het zeuren tegen de scheidsrechter is fel geminderd.” (lacht)
Staat 30 januari met markeerstift in je agenda?
“De thuiswedstrijd tegen KSK Heist? We zijn daar in Heist gaan spelen en het was leuk om de bekende gezichten terug te zien. De wedstijd was gelijkopgaand, maar je wil dan nog net iets meer winnen. In de eerste helft was Thes de betere ploeg en in de tweede kreeg KSK Heist de meeste kansen. Ze gaan zich zeker redden dit seizoen en in de linkerkolom eindigen. Ik wens ze alvast het allerbeste toe met veel overwinningen en punten. Liefst wel niet op 30 januari.” (lacht)
Waar heb je zo ver leren ingooien?
“Ik denk niet dat ik dat echt geleerd heb. De eerste keer dat ik daar achter kwam was bij een spelletje op training in de jeugd waar we zo ver mogelijk moesten ingooien. Daar heb ik voor de eerste keer gemerkt dat ik het wel goed kon. Je kan het wel niet echt oefenen of er op trainen. Het is gewoon kwestie van een zo groot mogelijke hefboom te maken met je rug en nadien laat je jouw armen doorzwaaien.”
“Er zijn al wel wat grote kansen en doelpunten uit voorgekomen zoals de omhaal van Fall tegen OH Leuven U23. Het is wel belangrijk dat de bal droog is, want anders glijdt hij gewoon uit je handen. Het is best moeilijk om op te verdedigen en we hebben spelers met lengte die een ingooi kunnen verlengen wat nadien een kans oplevert.”
Wanneer komt je eerste doelpunt?
“Afgelopen weekend was het eindelijk zo ver. (lacht) In de Beker van Vlaanderen tegen Achel VV heb ik eens een doelpunt gemaakt met een vrije trap, maar het was nog wachten op het eerste competitiedoelpunt. Af en toe probeer ik eens richting doel te koppen bij een hoekschop of van ver te schieten. In Lyra-Lierse dit seizoen trapte Lars (Michiels) nog binnen in de rebound en tegen KVV Zelzate ging hij er rechtstreeks in. Of er nog doelpunten gaan volgen? Als de kans zich voordoet, ga ik zeker proberen.”
Vertel eens iets over een skivakantie uit je kindertijd.
“Tijdens mijn tienerjaren gingen we altijd skiën in Ischgl met een grote bende. In die bende zaten onder andere: Bert De Wit, Wendy De Wit en hun kinderen die hier ook bekende gezichten zijn. In de voormiddag trokken we rond door het skigebied. In de namiddag gingen de ouders naar de après-ski en wij leefden ons uit op de stuntpiste. Daar heb ik er veel op hun gezicht zien gaan inclusief mezelf.” (lacht)
“Het zijn echt leuke herinneringen geweest en heb daar ook het liedje: ‘tien meter kiekedraad’ geleerd wat een link met Thes Sport heeft. We zongen het terwijl we rondwandelden in de bergen. Je ziet passanten dan raar opkijken, maar wij amuseerden ons rot. Met Toon (De Wit) zijn die verhalen vorig seizoen nog eens naar boven gekomen. Sindsdien ben ik ook niet meer gaan skiën. Het zou zeker fijn zijn om dat opnieuw te beleven.”
Ben je al eens naar een wedstrijd van VV-NEXT Laakdal gaan kijken?
“Nee, want mijn broer Toon (Lemmens ex-speler Jong Thes) heeft ook zelf niet veel meegespeeld omdat hij een lange reis naar Peru heeft gemaakt. Ze spelen hun thuiswedstrijden net zoals Thes op zaterdagavond dus het valt nog te bekijken wanneer het eens past. Ik probeer zeker om een paar keer dit seizoen te gaan kijken. De band onderling is zeker goed en we kennen elkaars vriendengroep ook. Vroeger vlogen we mekaar wel eens in de haren, maar dat komt in elk gezin wel eens voor denk ik.”
“Vorig seizoen speelde hij voor Jong Thes, maar we hebben jammer genoeg nooit in dezelfde ploeg gespeeld. Langs een kant is dat jammer, want het is toch wel uniek om samen met je broer te kunnen spelen. Het leeftijdsverschil is een kleine twee jaar, maar we voetbalden heel veel samen. Op school of gewoon thuis in de tuin. De buren hadden een serre, dus voor hen was dat iets minder voordelig. Daar zijn vroeger heel wat glazen gesneuveld.”
Welke (top)club mag je altijd bellen?
“Ambitie om bij een topclub te spelen, heb ik niet echt. Ik probeer gewoon elke dag het beste van mezelf te geven en een zo hoog mogelijk niveau te halen. Moest de kans zich ooit voordoen, ga ik die zeker grijpen, maar het is geen must. Ik zit hier heel goed en zie weinig redenen om te vertrekken.”
“Mijn absolute droomclub? De ploeg waar ik voor supporter, is Real Madrid en heb ook wel sympathie voor Olympique Marseille. Ik ben eens naar een wedstrijd gaan kijken en dat was wel de moeite. Het is een leuke stad en de sfeer in het stadion was er top. Ikzelf ben misschien zelf wel een speler voor de Duitse competitie.”
Welke persoon mag je altijd bellen?
“Dat zijn de meest logische mensen die dicht bij je staan. Mijn vriendin Liene, ouders en grootouders. We hebben ook een vriendengroep genaamd: ‘Dei Mannen’ en dat zijn de jongens waarmee ik in het middelbaar gezeten heb. We komen sindsdien heel goed overeen en zij mogen mij ook altijd bellen.”
Tenslotte ga ik je vijf dilemma’s voorschotelen. Je trekt telkens één kaartje waar een dilemma opstaat en je kiest het meest passende voor jou.
Film kijken – Boek lezen
“Hier ga ik voor: ‘Film kijken’. Ik denk dat ik op Netflix elke actiefilm al gezien heb.”
Andere voornaam – Andere achternaam
“Dan denk ik dat ik misschien voor een: ‘Andere voornaam’ zou kiezen. Niet omdat het geen mooie naam is, maar veel mensen noemen mij ook gewoon: ‘Lemmens’ en ben er wel gehecht aan.”
Ferrari – Lamborghini
“Vroeger zou ik Lamborghini zeggen, maar nu ga ik voor de charme van: ‘Ferrari’ Kiezen”
Messi – Ronaldo
(ogen beginnen te blinken) “Oh: ‘Ronaldo’! Vanaf dag één, zonder discussie. Meer moet daar niet bijstaan.”
Home Gym – Home cinema
“Deze is moeilijk. Op dit moment zou ik gaan voor de: ‘Home Cinema’, omdat ik wel graag af en toe een film kijk. Dan mag er wel een snackje bij zoals in een echte cinema. “
